• Mehtap Baydu “Seni Sevmek Çok Zor!” sergisiyle Arter’de

    Mehtap Baydu’nun Türkiye’deki ilk kurumsal kişisel sergisi “Seni Sevmek Çok Zor!”, 29 Nisan’dan itibaren Arter’de izleyicilerle buluşuyor.

    Mehtap Baydu’nun performans, heykel, fotoğraf ve video gibi farklı mecralar arasında kurduğu ilişkileri görünür kılan “Seni Sevmek Çok Zor!”, beden ile nesnenin etkileşime girdiği çok katmanlı bir deneyim alanı sunuyor. Küratörlüğünü Selen Ansen’in üstlendiği sergi kapsamında 2019’da Berlin’de kamusal alana açılan vitrinli bir mekânda gerçekleştirdiği Nefes (Atem) performansını Arter’deki sergi mekânına uyarlayarak icra edecek.

    “Seni Sevmek Çok Zor!”, sanatçının bu bağlamda ürettiği yeni yapıtlarını yakın dönem eserlerinden bir seçkiyle bir araya getiriyor. Baydu’nun performans, heykel, fotoğraf ve video gibi farklı mecralar arasında kurduğu bağlantıları ve geçişkenlikleri görünür kılan sergi, beden ile nesnenin etkileştiği katmanlı bir duyumsama alanı sunuyor. “Seni Sevmek Çok Zor!”un kalbinde açık uçlu bir ortaklığı mümkün kılan bir çokluk yatıyor. Sanatçının, kişisel belleğinde yer eden anlatıları ve ögeleri dönüştürerek, farklı kimliklere bürünerek ve insan dışı unsurlarla da temas yoluyla biçimlendirdiği eserleri, yerleşik tanımlara ve kimliklere başkaldıran bir akışkanlığa işaret ediyor.

    Sergi, arzunun özünde yatabilen mesafe ve gerilimi, sanatçının pratiğinde önemli bir yer tutan kalıp alma sürecinin vadettiği mutlak yakınlık ve ima ettiği yokluk üzerinden yankılıyor. Yaşama içkin olan iradeyi ve kırılganlığı odağına alan sergideki eserler, Baydu’nun çoğaltma, parçalama, iz bırakma ve üst üste getirme yoluyla inşa etmeyi sürdürdüğü kapsayıcı ve kolektif bir bedeni hayata geçiriyor. Serginin mekânsal kurgusu, sanatçının seramik, bronz, kumaş, kâğıt veya cam gibi çeşitli malzemelere ve dokulara başvurarak gerçekleştirdiği üretimlerini, bu üretimleri çevreleyen süreç kayıtları ve performatif izlerle bir araya getirerek her bir eserin zamansal ve maddi olarak çoğul karşılıklarını görünür kılıyor. Performansın nesneye nesnenin de performatif potansiyellere açıldığı çok yönlü bir sanat pratiğini öne çıkaran bu yerleşim, sanatçının yapıtlarını aradalık, dönüşüm ve yabancılaşma kavramları ekseninde deneyimlemeye davet ediyor.

    Baydu’nun “Seni Sevmek Çok Zor!” sergisi bağlamında ürettiği Wirbelsäule (Omurga Sütunu) isimli eser, sanatçının kendi bedeninden aldığı kalıpları birbirine eklemleyerek ve iç içe geçirerek oluşturduğu dört metre yüksekliğinde bir sütundan meydana geliyor. Toplumsal ve sanat tarihsel çağrışımlarla yüklü bu büyük ölçekli heykel, yıkım ve yeniden inşa üzerinden geçmişi geleceğe bağlıyor. Taşıyıcılık ve dayanıklılık fikrini, parçalanma, çözülme ve dağılma ihtimaliyle birlikte ele alan yapıt, istikrar ile kırılganlık arasında salınan bir beden imgesi kuruyor.

    Baydu’nun 2025 yılında New York’taki The Watermill Center misafir sanatçı programı kapsamında bir ormanın kalbinde gerçekleştirdiği performansa dayanan Burulma başlıklı video eseri ise, insan ile doğa, beden ile çevre arasındaki sınırları tersyüz ederek yerle göğü buluşturuyor. Arter’deki sergi kapsamında izleyiciyle ilk kez bulaşacak video, sanatçının aynı ormanda karşılaştığı bir ağaç dalından yola çıkan Bir Ağaç ile Deri Alıp Verme adlı yerleştirmesiyle de ilişkileniyor.

    ​“Seni Sevmek Çok Zor!”, Mehtap Baydu’nun 2019 yılında Berlin’de kamusal alana açılan vitrinli bir mekânda gerçekleştirdiği Nefes (Atem) başlıklı performansının sanatçı tarafından Arter’deki sergi mekânına uyarlanarak ilk kez bir sanat kurumu bünyesinde icrasına da yer veriyor. Sıkışmışlık ve boşluk gibi anlam katmanlarını buluşturan bu performansında Baydu, eserin icrasına ayrılan alanın hacmiyle birebir aynı ölçülerde üretilen bir balona üfleyerek görünmez nefesine somut bir varlık kazandırıyor. Nefes (Atem)’in canlı icrası, serginin açılışından itibaren yaklaşık yirmi gün boyunca, Arter’in ziyarete açık olduğu günlerde belirli sürelerle gerçekleşecek. Ziyaretçiler, Baydu’nun şişireceği balon performans mekânını bütünüyle kaplayana dek sürecek performansı sergi alanındaki camlı bir bölmenin ardından takip edebilecek.

  • Siemens “170 Yıldır Zamanın Ötesinde” sergisinin kapılarını açtı

    Siemens, geçmişten günümüze uzanan köklü varlığını ve bu topraklardaki 170 yıllık teknoloji yolculuğunu bir sergiyle ziyaretçilerle buluşturuyor. 23 Nisan’da açılan “170 Yıldır Zamanın Ötesinde” isimli sergi, 6 Mayıs’a kadar Atatürk Kültür Merkezi’nde ziyaret edilebilecek.

    Sergi, Osmanlı İmparatorluğu’ndan günümüze uzanan 170 yılı aşkın geçmişiyle Türkiye’de sanayi, enerji, altyapı, sağlık, ulaşım ve şehirleşme alanlarında dönüşüme eşlik eden stratejik bir teknoloji ortağı olan Siemens’in tarihsel birikimini ve geleceğe yön veren teknoloji vizyonunu bir araya getirerek ziyaretçilere kapsamlı bir yolculuk sunuyor. 6 Mayıs’a kadar devam edecek olan sergi, Siemens’in Türkiye’deki faaliyetlerini geleceğe yön veren teknolojilerle birlikte ele alırken; şirketin küresel ölçekteki teknoloji birikiminin sanayi ve inovasyon üzerindeki etkisini de kapsamlı bir şekilde ortaya koyuyor.

    Küratörlüğünü Prof. Dr. Önder Küçükerman’ın üstlendiği serginin proje koordinatörlüğünü Dündar Hızal, editörlüğünü Sibel Oral ve Uğur Aktaş, arşiv çalışmasını Abdullah Ezik üstleniyor.

  • 19. İstanbul Bienali’nin Küratörleri Liu Ding ve Carol Yinghua Lu oldu

    19. İstanbul Bienali, İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından 2007–2036 Bienal Sponsoru Koç Holding‘in desteğiyle 18 Eylül–14 Kasım 2027 arasında düzenlenecek. Bienalin küratörlüğünü sanatçı ve küratör LIU Ding ile sanat tarihçisi ve küratör Carol Yinghua LU üstlenecek.

    Liu Ding ve Carol Yinghua Lu, 2007 yılından bu yana küratoryal çalışmalar yürüten ve araştırmalar yapan bir ekip olarak birlikte çalışıyor. 2024 yılında düzenlenen 8. Yokohama Trienali’nin sanat direktörlüğünü birlikte üstlendiler. Küratörlüğünü yaptıkları sergiler arasında Trans-Güneydoğu Asya Trienali: Sounds as Silence: The Academic Value of Life (2021), Anren Bienali: Crossroads (2017), Shenzhen Heykel Bienali (2012), Little Movements: Self-practice in Contemporary Art I/II/III (2011, OCAT Shenzhen, Çin; 2013, MUSEION, Bolzano, İtalya; 2015, ACC, Gwangju, Kore) ve Liberation (2010) yer alıyor. 2011 yılından bu yana, küratoryal çalışmalarında Çin’de güncel sanatın tarihsel gelişiminde sosyalist gerçekçiliğin yankıları üzerine yürüttükleri araştırmalara dayanan bir dizi tematik ve kişisel sergiye odaklanıyorlar.

    Liu Ding ve Carol Yinghua Lu, 19. İstanbul Bienali’ne dair ilk düşüncelerini şöyle aktardı: “Uzun yıllardır çok cesur küratoryal ve sanatsal arayışlara imkân tanıyan bir platform olarak bilinen İstanbul Bienali’nin on dokuzuncu edisyonunun küratörlüğünü üstlenmekten onur duyuyoruz. Bugün biz sert politik dalgalanmalar ve algoritmaya dayalı teknolojilerle kuşatılmış bir alanda yol alırken sanat da ‘başka yerde’, derin varoluşsal kaygılarımızı uzak ufuklara yönelterek hafifletme çabasına saplanmış hâlde buluyor kendini. 19. İstanbul Bienali, ciddi bir odak değişikliğinin gerekliliğine işaret ediyor. Tepkisel yorumları ve teknolojiye sığınarak gerçeklikten kaçmayı bir kenara bırakıp, sanata ve bireye özgü eylem imkânlarını tanımak ve sahiplenmek istiyoruz. Bu bienalde, kendimizi ve günümüzün gerçekliklerini karşımıza alarak düşünceye ve sanata eleştirel dirayetleri ile duyumsanan görkemlerini geri kazandırmayı, sanatsal üretim için bağımsız ve dirençli bir geleceğin yalnızca hayal değil inşa da edilebildiği bir alan yaratmayı amaçlıyoruz.”

    Bienalin başlığı, kavramsal çerçevesi, mekânları ve diğer ayrıntıları önümüzdeki aylarda açıklanacak.  

  • İnci Furni ve Deniz Aktaş’ın “Drawing” sergisi Ferda Art Platform’da

    Ferda Art Platform, İnci Furni ve Deniz Aktaş’ın “Drawing” başlıklı sergisini 6 Haziran tarihine kadar sanatseverlerle buluşturuyor.

    “Desen, çoğunlukla çizimin ilk aşaması ya da bir hazırlık süreci olarak değerlendirilir. Bu sergi ise deseni, geçici bir ön adım olmaktan çıkararak, bağımsız bir düşünme ve yüzeyle ilişki kurma pratiği olarak ele alır. Bu yaklaşımda desen, ne yalnızca başlangıca ne de sonuca ait bir araçtır; kendi zamansallığı ve ifade biçimi olan bir alan olarak öne çıkar.

    İnci Furni ve Deniz Aktaş’ın çalışmaları, ortak bir estetik dil kurmayı amaçlamaktan ziyade, çizginin farklı niyetler, ritimler ve maddesel yoğunluklar içinde nasıl çoğullaşabileceğini görünür kılar. Çizgi burada yalnızca form oluşturan bir unsur değildir; iz bırakır, silinir, kesintiye uğrar, yön değiştirir, tekrar eder ve yüzeyle etkileşim içinde gelişir. Bu yönüyle, bir sınır çizmekten çok, bir iz sürme pratiği olarak yüzeyde dolaşır.

    Sergide beliren imgeler, doğa üzerinden kurulan bir zaman takibi olarak okunabilir. Belirli bir durumu temsil etmekten çok bir geçiş hâlini yansıtır: ne tam kış ne tam bahar ne çözülmüş ne donmuş bir ara durum, bir entre-saison. Çizgi temsil etmez; sapar, tekrar eder. Bir iz olarak belirir ve her zaman yeniden kurulabilir; hiçbir zaman aynı hattı izlemez.

    İnci Furni’nin çalışmalarında yüzey, pasif bir zemin olmaktan çıkarak, imge jestlerle kurulan bir karşılaşma ve direnç alanına dönüşür. Jest, burada yalnızca bir ifade değil, yüzeyle yürütülen fiziksel bir müzakere biçimidir; müdahaleler ilerledikçe yüzey tepki verir, kimi yerlerde donar, kimi yerlerde çözülür. Form, bu etkileşim içinde sabitlenmek yerine sürekli dönüşür.

    ​
    Deniz Aktaş’ın işlerinde ise imge, fotografik imaj ve desen arasında bir geçiş alanında kurulur. Çizgisel taramalar, imgeyi sıkıştırarak yoğunlaştırır; monokrom yüzeylerde bakış bu manzara parçaları arasında dolaşır.”

  • “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Şiir Antolojisi” yayımlandı

    Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Şiir Antolojisi, geç dönem Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan çizgide Türk edebiyatının nasıl dönüştüğünü, hangi isimler ve odaklar etrafında şekillendiğini merkeze alan bir çalışma olarak gün yüzüne çıktı. Âkif Paşa, Şinasi, Namık Kemal’le başlayan çizgide giderek şekillenen ve yeni bir şiir anlayışını beraberinde getiren bu süreç, nihayetinde 20. yüzyılda bambaşka bir istikamet almış, gerek toplumsal gerekse kültürel olarak yeni düşünceleri beraberinde getirmiştir.

    Tanzimat’la başlayan süreçte yeni Türk şiirinin izini süren bu antolojide okurlar devrin önde gelen şairlerini ve artık onlarla özdeşleşmiş şiirleri bulabilirler. Şairlere dair açıklayıcı notlar, orijinal ve günümüz Türkçesi şiirlerle…

    Abdullah Ezik tarafından yayına hazırlanan Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Şiir Antolojisi‘nde Nâmık Kemal’den Ziya Paşa’ya, Yahya Kemal’den Ahmet Hâşim’e uzanan çizgide birçok şairin şiiri yer alıyor.