• Merve Şendil’in “Sadece Bir Rüyaydı” sergisi Troya Müzesi’nde

    Merve Şendil’in “Sadece Bir Rüyaydı” başlıklı kişisel sergisi 30 Mayıs’a kadar Troya Müzesi’nde gerçekleşiyor. Resim, çizim, fotoğraf, video ve metin temelli işlerden oluşan sergi, Troya’nın mitolojik ve tarihsel katmanlarından yola çıkarak rüya, hafıza ve zaman arasındaki geçirgen ilişkileri araştırıyor. Serginin küratörlüğünü Ceren Erdem üstleniyor.

    Mitlerin, anlatıların ve hayal gücünün iç içe geçtiği Troya, daha en başından rüya ile felaket, kehanet ile tarih arasında kurulan kırılgan bir eşikte var olur. Antik anlatılarda Kraliçe Hekabe’nin rüyasında gördüğü alevli meşale, kentin kaderini önceden haber veren bir işaret olarak bu belirsizliği simgeler. Merve ŞENDİL’in sergisi de tam bu eşikte konumlanıyor; sanatçının yağlı boya ve pastel bulut resimleri, onun “tarihin gaz hâli” olarak tanımladığı bir durumu görünür kılıyor. Bu işler, henüz toprağa çökmemiş anlatı ve hafıza parçalarını çağrıştırarak geçmişi sabit bir kronolojiden ziyade, sürekli dönüşen ve hareket hâlinde bir oluş olarak düşünmeye davet ediyor. 

    Sergide yer alan video işi ise sanatçının yazdığı bir şiirin bulutların arasında kısa süreliğine belirmesiyle izleyiciyi yön duygusunun kaybolduğu bir atmosferde karşılıyor. Bu geçici görünümün ardından, The Memory of a Walk adlı çalışmada, sanatçının uzun bir arayışın ardından fotoğrafladığı tek bir ağaç görüntüsü yer alıyor. Fotoğraf, sanatçının kendi bedeniyle aynı ölçekte basılarak bir otoportre niteliği kazanıyor.

    Ayrıca boncuk ve dantel teknikleriyle üretilmiş metin temelli işler, dilin maddi ve zamansal boyutlarını görünür kılarak rüya ile gerçeklik arasındaki sınırların ne kadar geçirgen olabileceğini hatırlatıyor. İzleyici, Troya’nın tarihsel ve mitolojik katmanları arasında dolaşırken, rüyanın yalnızca bir kaçış değil, gerçekliği algılamanın başka bir yolu olabileceğini deneyimliyor.

    Küratörlüğünü Ceren Erdem’in üstlendiği “Sadece Bir Rüyaydı” sergisi, 30 Mayıs 2026 tarihine kadar Troya Müzesi’nde ziyaret edilebilir.

  • 29. Uçan Süpürge 2 Haziran’da Ankara’da

    29. Uçan Süpürge Uluslararası Kadın Filmleri Festivali 2 – 7 Haziran arasında Ankara’da Kült Kavaklıdere Sineması ve Etimesgut Belediyesi 100. Yıl Cumhuriyet Kültür Merkezi’nde izleyicileriyle buluşturacak. Biletler 11 Mayıs saat 12’de Biletinial’dan satışa çıkacak.

    Sinemaseverler bellek ve direniş temalarının öne çıktığı, 9 bölümde toplanan 23 ülkeden 47 filmin Türkiye ve Ankara prömiyerlerini izleme ve çeşitli yan etkinliklere katılabilecekler.

    Festivalin açılışı 2 Haziran akşamı Ankara Devlet Opera ve Balesi Sahnesi’nde yapılacak. Sunuculuğunu Şenay Gürler ve Yetkin Dikinciler’in üstleneceği gecede, usta oyuncu Emel Göksu’ya Onur Ödülü verilecek.

  • İstanbul Modern’de 90’lar sinemasına bakış

    İstanbul Modern “Genç Salı” buluşmalarında bu hafta 90’lar sineması ele alınacak. Sinema tutkunları, Deniz Tokgöz’ün hazırladığı sorularla popüler kültür ve sinema temalı bir deneyim yaşayacak.

    12 Mayıs saat 18’deki etkinlikte bu yıl 30. yaşını kutlayan Romeo + Juliet’ten The English Patient’a, 1996 yılına damga vuran filmlere yolculuk sunulacak.

    Katılımcılar, sinema dünyasına dair bilgilerini test ederken sürpriz ödüller kazanma fırsatı da yakalayacak. 18–25 yaş arasındaki gençler, her salı 10.00–14.00 saatleri arasında İstanbul Modern’i ücretsiz ziyaret edebiliyor.

    Gençler, müzedeki tüm sergileri gezmenin yanı sıra, her ay bir salı günü düzenlenen sinema odaklı söyleşi, yarışma ve çeşitli etkinliklere ücretsiz katılabiliyor.

  • Eşref Yıldırım’ın “O gün çok yağmur yağdı” sergisi Zilberman İstanbul’da

    Zilberman İstanbul, Eşref Yıldırım’ın “O gün çok yağmur yağdı” başlıklı kişisel sergisini 14 Mayıs-18 Temmuz tarihleri arasında sanatseverlerle buluşturacak.

    Eşref Yıldırım’ın “O gün çok yağmur yağdı” sergisi, kayıp kavramını yalnızca bireysel bir deneyim olarak değil; kaybın bedenlerde, mekânlarda ve imgelerde bıraktığı izlerin etrafında şekillendiriyor. Yıldırım’ın geçtiğimiz yıl kaybettiği köpeği Yağmur’un ardından şekillenmeye başlayan sergi, üretim süreci boyunca ailesinden bir kayıp daha yaşamasıyla birlikte bir yas alanına dönüşüyor. Bu alan, kaybı temsil etmeye çalışmaktan çok, onun gündelik hayatta bıraktığı boşluklar, tekrarlar ve kırılmalar ekseninde ilerliyor. O gün çok yağmur yağdı, kaybı yalnızca eksilme üzerinden ele almayan; yasın bireysel olduğu kadar kolektif bir dayanışma biçimi olabileceği düşüncesini merkezine alan bir anlatı olarak var oluyor. Yıldırım, hatırlama edimini, yalnızca geçmişe dönük bir eylem olarak değil, aynı zamanda birlikte var olabilmenin ve kaybın etrafında yeni bağlar kurabilmenin ihtimalleri üzerinden bir araya getiriyor.

    Yıldırım’ın son dönem üretimlerinde su hem fiziksel hem de simgesel olarak hafızanın taşıyıcısı olarak öne çıkıyor. Marina Abramović Institute ile Museum Schloss Moyland iş birliğinde gerçekleştirdiği Kamuflaj (2025) performansında sanatçı, Joseph Beuys’un performatif mirasıyla ilişki kurarak bedenin görünürlük ve silinme arasındaki kırılgan sınırlarını araştırırken; Moyland’ın bahçesinde gerçekleştirdiği Yağmuru Düğümlemek (2025) performansında, suyun tutulamazlığı ile kaybın kavranamaz doğası arasında bir ilişki kuruyor. Gümüşlük Müzik Festivali kapsamında gerçekleşen, Çözünme (2025) performansı ise bu hattı dağılma, çözülme ve dönüşüm süreçleri üzerinden genişletiyor. Yıldırım’ın performanslarında beden, yalnızca bireysel bir varlık olarak değil; toplulukların ortak ritüelleri, kolektif hafızaları ve kırılgan dayanışma biçimleri ile birlikte düşünülen edimsel bir alan hâline geliyor. Bu performanslarda beden ile birlikte devinen su, sabitlenemeyen, sürekli biçim değiştiren kinetik bir unsur olarak bedeni taşıyanı görünmezleştiriyor. 

    ​Sergide Yıldırım’ın performanslarının kayıtları, yasın akışkan doğasını taşıyan birer hafıza alanı olarak yer alıyor. Sergi boyunca yağmur, kişisel bir anı olarak değil; birikemeyen, tutulamayan ve sürekli biçim değiştiren bir kavram olarak beliriyor. Bedenlerde, nesnelerde ve imgelerde farklı biçimlerde dolaşmaya devam ediyor. Yıldırım’ın işleri, yası yalnızca kişisel bir kırılma olarak görmekten ziyade, yasın toplumsal ve politik bir deneyim olduğunu hatırlatıyor. Yıldırım, bu dolaşımın izini sürerek kaybın doğrudan temsil edilemeyen yapısını, gündelik olanın içine sızan sessiz yoğunluğunu ve yasın imgeler aracılığıyla nasıl taşındığını araştırıyor. Sergide yas, tamamlanması gereken bir süreç değil, bedende ve hafızada farklı biçimlerde yaşamaya devam eden kolektif bir duygu olarak açığa çıkıyor.

  • “Seyahat Sanatı” sergisi Meşher’de izleyicilerle buluşuyor

    Meşher ve Sadberk Hanım Müzesi (SHM), Koç Topluluğunun 100. kuruluş yılı kapsamında “Seyahat Sanatı” sergisini izleyicilerle buluşturuyor.

    Küratörlüğünü Merve Uca’nın üstlendiği sergi, Meşher’de ziyarete açılacak.

    Sergide, 15. yüzyılın sonundan 20. yüzyılın ilk çeyreğine uzanan geniş bir zaman diliminde, Osmanlı topraklarına yapılan yolculuklar, seyahat motivasyonları üzerinden kurgulanarak 300’ü aşkın eseri bir araya getirildi.

    Nadir eserlerle hazırlanan sergi, seyahati yalnızca bir yer değiştirme değil, bilinçli bir seçme ve kaydetme pratiği olarak ele alan seyahatnameleri odağına alıyor.

    Albrecht Dürer, Jacopo Ligozzi ve Louis-François Cassas’nin de aralarında olduğu önemli isimlerin eserleri ile seyahat kitapları, İstanbul manzaraları, diplomatik hediyeler, haritalar ve Osmanlı dünyasını belgeleyen önemli görsel kaynaklar sergide öne çıkıyor.