Türk edebiyatının modernleşme sürecinde belirleyici bir eşik olarak kabul edilen 1950’li yıllar, yeraltı edebiyatı, marjinallik ve sürgünlük gibi kavramların edebi üretimde belirginleştiği, aynı zamanda sonraki kuşakları derinden etkileyen birçok yazar ve şairin ortaya çıktığı bir döneme işaret ediyor. Ali Özgür Özkarcı, bu tarihsel ve estetik dönüşümü odağına aldığı Elliler Apartmanı adlı kitabında, “Elliler Kuşağı”nın şiir ve öykü anlayışını kapsamlı bir bakışla ele alıyor. Yazar, dönemin biçimsel yeniliklerini incelerken, Türkçe edebiyatta yaşanan paradigma değişimini ve geleneksel tür anlayışının nasıl farklı yönelimlere evrildiğini tartışmaya açıyor.

Kitabın Portreler bölümü, “Elliler Kuşağı”nın oluşum sürecini hazırlayan edebi ve düşünsel dinamikleri ayrıntılı biçimde değerlendirirken, Bir Öyküden Apartmanı başlıklı bölüm ise kuşağın öne çıkan yazarlarına odaklanıyor. Oğuz Atay, Sevim Burak, Yusuf Atılgan, Leylâ Erbil, Füruzan ve Vüs’at O. Bener’in de aralarında bulunduğu on yazarın seçilmiş öykülerini çözümleyen Özkarcı, hem dönemin estetik arayışlarını hem de Türkçe öykücülüğün dönüşümünü görünür kılıyor. Elliler Apartmanı, deneme türüne ilgi duyanların yanı sıra 1950’li yılların edebiyat ortamını tarihsel ve eleştirel bir perspektifle değerlendirmek isteyen okurlar için önemli bir kaynak niteliği taşıyor.